Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2024

Βαλεντίνος


 

«Την έσπρωξα βίαια μέσα από την ανοιχτή πόρτα. Ήθελα να την κρύψω. Δεν ξέρω ποιοι την κυνηγούσαν. Ούτε γιατί. Απλά ήθελα να την προστατεύσω.

Έκανε δυο βήματα, τρεκλίζοντας, στο σκοτεινό δωμάτιο και μπήκα κι εγώ μαζί της, γέρνοντας την πόρτα. Μόλις που πρόλαβα να μη μας αντιληφθούν.

Την πήρα στην αγκαλιά μου.

Με κοίταξε περίεργα.

Η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. Από την αγωνία ή τον πόθο. Δεν ήμουν σίγουρος.

Καθώς σήκωσε το κεφάλι της να με αντικρίσει, έσκυψα και τη φίλησα δυνατά στο στόμα. Στην αρχή ήταν διστακτική. Μετά ενέδωσε με πάθος.»

«Με έσπρωξε με τη βία μέσα από την ανοιχτή πόρτα και τρεκλίζοντας βρέθηκα στο σκοτεινό δωμάτιο.

Μπήκε πίσω μου και έγειρε την πόρτα. Στο παρά πέντε τη γλύτωσα από αυτούς που με κυνηγούσαν. Ποιοι ήταν, δεν ήμουν σίγουρη.

Ξαφνικά με πήρε στην αγκαλιά του.

Αισθάνθηκα την καρδιά του να χτυπά σαν τρελή κάτω από το στέρνο του.

Καθώς σήκωσα το κεφάλι μου να τον κοιτάξω, έσκυψε και με φίλησε με πάθος στο στόμα.

Τι ήταν αυτό;

Πως;

Μετά την έκπληξη, ενέδωσα. Χωρίς γιατί, χωρίς ενδοιασμό.»

«Άνοιξα τα μάτια μου και το δωμάτιο ήταν γεμάτο από το πρωινό φως.

Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή.

Το μυαλό μου όμως βρίσκονταν, ακόμη, σε εκείνο το δωμάτιο.

Το σώμα μου εξακολουθούσε να έχει την αίσθηση του κορμιού της πάνω μου.

Το πρόσωπό της…..

Αυτό ήταν θολό και δεν μπορούσα να το θυμηθώ…..»

 

«Ξύπνησα μέσα στη νύχτα με την αίσθηση των χειλιών του πάνω στα χείλη μου.

Ένιωθα, ακόμα, την καρδιά του να χτυπά έντονα πάνω στο σώμα μου.

Το πρόσωπό του….

Αυτό ήταν θολό και δεν μπορούσα να το θυμηθώ….

Άπλωσα το χέρι μου δίπλα στο κρεβάτι, μα ήταν κρύο και άδειο.

Ήμουν μόνη μου.»

«Κοίταξα το ρολόι μου.

Ήταν ώρα να σηκωθώ από το κρεβάτι, αν δεν ήθελα να χάσω την πτήση μου.

Επαγγελματικό ταξίδι, αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού δεν έφυγε εκείνη από το μυαλό μου.»

«Κοίταξα το ρολόι.

Είχα άπλετο χρόνο μέχρι το πρωί για να πάω στο αεροδρόμιο. Η φίλη μου θα έφτανε το μεσημέρι.

Δεν μπόρεσα να ξανά κοιμηθώ.

Έκοβε βόλτες μέσα στο μυαλό μου. Τι θράσος;»

«Έφτασα με καθυστέρηση.»

«Η κίνηση με καθυστέρησε.»

«Βγήκα σχεδόν τρέχοντας από την είσοδο του αεροδρομίου.

Έπρεπε να προλάβω το χρονοδιάγραμμα.»

«Μπήκα με φόρα από την είσοδο του αεροδρομίου.

Η φίλη μου είχε φτάσει και με περίμενε αρκετή ώρα.»

«Έπεσα πάνω της.»

«Έπεσα πάνω του.»

Στεκόμαστε εκεί και κοιτιόμασταν σαν να γνωριζόμασταν αιώνες…..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου