Σταματήστε πια! Φτάνει!

 

Αρκετά διαχωριστήκαμε. Δεν υπάρχει σεβασμός πουθενά. Σε τίποτα. Τα ισοπεδώσαμε όλα.

Ο ένας κράζει τον άλλο για τις απόψεις του, για τις επιλογές του, για τον τρόπο που ζει, κινείται, αναπνέει. Φτάνει πια!

Έχει γίνει κουραστικό. Γίναμε όλοι ειδικοί σε όλα. Θεωρούμε το δικό μας δίκιο, δίκιο και για τους άλλους. Ε, λοιπόν, όχι! Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους. Σεβαστείτε το!

Ήρθαμε εδώ για κάποιο λόγο. Η ύπαρξή μας είναι ιερή. Είναι κακό να τσακωνόμαστε και να μην προσπαθούμε να βρούμε τα κοινά μας σημεία για να συνυπάρξουμε.

Αρρωστήσαμε, καήκαμε, πνιγήκαμε και μυαλό δεν βάλαμε.

Αντί να ενωθούμε πιο πολύ διαχωριστήκαμε.

Κρίμα, γιατί συμπεριφερόμαστε εγωιστικά. Αγκαλιάστε τον φόβο των ανθρώπων και βοηθήστε τους. Μην τους κράζετε. Αυτό είναι ΑΔΙΚΟ για όλους. Μην το αναπαράγετε.

Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω. Έχω κι εγώ μερίδιο ευθύνης, απλά, άρχισα να νιώθω διαφορετικά. Όπως δεν θέλω να αδικούμαι δεν θέλω να αδικήσω κανένα. Κρατώ κάποια πράγματα για τον εαυτό μου, γιατί το δικό μου σωστό δεν είναι, απαραίτητα και το σωστό για τον διπλανό μου.

Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ το έγκλημα. Αυτό πρέπει να τιμωρείται και να αποτρέπεται με κάθε δυνατό τρόπο.

Ελπίζω σε αυτόν τον κόσμο, έστω κι αν με πληγώνει τόσο…..