Προβληματίζομαι

 

Κοιτάς την λευκή σελίδα που άνοιξες στον υπολογιστή και δεν ξέρεις τι θέλεις να γράψεις. Τα γεγονότα που τρέχουν σε έχουν επηρεάσει τόσο πολύ ψυχολογικά που έγιναν κουβάρι μες το μυαλό σου και δεν μπορείς να τα ξεμπερδέψεις.

Από όπου και να τα πιάσεις θα λερωθείς. Όχι πως είσαι τίποτα καθαρός και του λόγου σου, αλλά τη δική τους λίγδα την σιχαίνεσαι. Παντού σάλια και μύξες, αλλά όχι δικά σου να τα σκουπίσεις με το χαρτομάντηλο και να τα ρίξεις στον κάλαθο των αχρήστων. Αφήσαμε την ιστορία να επαναληφθεί. Δεν μάθαμε από τα λάθη της. Είχα την αίσθηση πως μαθαίνοντας ιστορία, αφού κάποιοι έκαναν τον κόπο να την καταγράψουν, θα γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, τρομάρα μου. Χειρότεροι γίναμε!

Σε όλα! Στις σχέσεις μας, στη ζωή μας, στο περιβάλλον μας. Κάνουμε παράπονα, θεωρώντας πως κάποιος φταίει. Κάποιος άλλος, όχι εμείς οι ίδιοι. Ε, λοιπόν, σας έχω άσχημα νέα. Φταίμε εμείς οι ίδιοι και μάλιστα πολύ! Κρύψαμε το κεφάλι μέσα στο χώμα σαν την στρουθοκάμηλο. Θεωρήσαμε πως κάποιος άλλος θα μας σώσει, λες και δεν χορτάσαμε από «σωτήρες».

Αλήθεια, δεν καταλαβαίνω! Πως καταφέραμε να κάνουμε αυτό τον κόσμο τόσο άθλιο; Εντάξει, θεοποιήσαμε την ύλη, αλλά και πάλι. Υποτίθεται πως είμαστε περισσότερο μορφωμένοι από τους παλαιότερους. Η εκκλησία λέει: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.». Δηλαδή είμαστε ευτυχισμένοι αν είμαστε πνευματικά ανάπηροι.

Αν το μυαλό κόβει, είσαι δυστυχισμένος ή τι; Δημιουργείς μόνος σου τη δυστυχία σου;  Μάλλον κάπως έτσι είναι τα πράγματα, τελικά. Δεν εξηγείται αλλιώς. Δημιουργήσαμε μια φούσκα γύρω μας, νομίζοντας πως είναι άτρωτη. Ο καθένας για τον εαυτό του. Επαναπαυθήκαμε και τώρα που οι φούσκες τρύπησαν, η ασφυξία πνίγει τον καθένα μας χωριστά. Δεν τολμάμε να τις σκίσουμε και να ενώσουμε τα χέρια μας για να σωθούμε. Ακόμα και τώρα, πόσο εγωιστές! Γιατί ο εγωισμός μας, άφησε τη λίγδα να απλωθεί παντού και τώρα παλεύουμε μονάχοι να απεγκλωβιστούμε και από τα δυο. Αλλά δεν γίνεται.

Αυτό που σκέφτομαι έντονα τελευταία, είναι το εξής:

Τη δεδομένη στιγμή, η ανθρωπότητα αξίζει και με το παραπάνω ό, τι ακριβώς της συμβαίνει……

Να πω καλό Σαββατοκύριακο, αλλά με τέτοιο καύσωνα ούτε κι αυτό μας προσφέρεται.

Υ.Γ. Μπορεί να φαίνομαι απαισιόδοξη, αλλά βαθιά μέσα μου ξέρω πως όλα θα αλλάξουν. Θα αργήσουν, αλλά θα αλλάξουν. Είπαμε! Η ιστορία επαναλαμβάνεται! Μετά τον μεσαίωνα ήρθε η αναγέννηση…… Μετά την οθωμανική αυτοκρατορία, ήρθε η επανάσταση του ’21…..